تبلیغات
شهردماوند - این خبرهای نگران كننده و تعجب برانگیز! پاسخگو كیست؟
 
شهردماوند
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
                                                        
درباره وبلاگ

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
مدیر وبلاگ : مهدی آشنا
پیوندهای روزانه
مطالب اخیر
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
حجت الاسلام حمید آقایی در هفته‌نامه ره‌آورد نوشت:


۱-نماینده مردم دماوند، فیروزکوه و رودهن در سخنانی شدید اللحن از دو پدیده ی شوم «زمین خواری» و «کوه خواری» انتقاد کرده است. ظاهراً در همین شماره نیز مسئولان ذیربط پاسخ داده اند. اما حق این است که این پاسخ‌ها چندان قانع کننده نیست. از سال های اولیه دهه هفتاد و در دولت سازندگی، زمین خواری های دولتی، نهادی، گروهی و فردی با استفاده از امتیاز خواری های ناپسند و مذموم در کشور و از جمله در دماوند شکل گرفت و به اوج رسید. اگر به آرشیو ره آورد مراجعه شود و درباره شهرک آویشن نقدهای امام جمعه وقت دماوند و مدیر مسئول ره آورد یافت می شود. سوال اینجا است که چگونه یک پدیده ی ناهنجار با مرور زمان تبدیل به هنجار و ارزش شده و شکل قانونی به خود می گیرد. قصه ی گردنه ی حیران و امثال آن در جای جای منطقه ما با شدت و ضعف کمتر و بیشتر نیز جریان یافته و ادامه دارد. از نماینده محترم دماوند انتظار می رود در پی این موضع گیری قابل تقدیر به اقدامات عملی نیز دست بزنند. در پاره ای از این موارد زمین خواری و کوه خواری را با هم شاهد هستیم، معلوم نیست جای برنامه و اقدام منابع طبیعی و محیط زیست کجاست؟! دیری نمی پاید در یکی دو دهه آینده از دیار سرسبزمان جز جنگلی از آهن و سیمان به چشم نمی آید. ما مردم و مسئولان ما که در این باره چشم فروبسته و دم برنیاورده ایم باید پاسخگوی نسل های آینده باشیم.

۲-در طول ماه‌های گذشته و این روزها اخبار نگران کننده ای از برخی شوراهای منطقه می رسد. سلب عضویت، جلب و بازداشت، احضار و بازجویی و محکومیت برخی از اعضای شوراهای اسلامی و شهرداران در آبعلی و رودهن و اخیراً آبسرد؛ زنگ خطر و هشدار را به صدادرآورده است...

نگارنده در تحلیلی که سالها قبل ارائه کرد، شوراها را نوزاد نارس و میوه نپخته ی بازی های سیاسی دوره اصلاحات برشمرد که با شعار اجرای قانون اساسی و سودای تصاحب عرصه های جدید قدرت، تولد زودرس شوراها را -بدون فراهم سازی زیرساخت های نرم افزاری آن- رقم زدند و در نتیجه کشور را با انبوهی از دعواهای قومی و قبیلگی، جناحی و سیاسی و کشمکش های مالی و سوء استفاده های گسترده مواجه ساختند. البته ساحت اکثر اعضای شوراهای شهر و روستا مبرا است اما واقعیت این است که عدم تعریف درست وظایف، فقدان تعیین دقیق جایگاه شورا، کمبود محتوای روشنگر و آموزش دهنده، کاستی های جدی در نظارت بر عملکرد شوراها موجب مشکلات زیادی برای کشور شده است.

اکنون به جرات می توان گفت بسیاری از همین زمین خواری ها و کوه خواری ها محصول نگاه های جزیی نگر، تلاش های رای ساز و جلب توجه های مقطعی بسیاری از اعضای شوراها است. بسیاری از این اعضا سودای خدمت به مردم دارند اما برای تحقق شعارهای بعضاً نسنجیده ی خود عجله دارند و می خواهند بهر شکل و هر قیمتی کاری کرده باشند که پیش این محل و آن قوم و آن گروه شرمنده نباشند. اما قصه ی پرغصه تر آنجاست که در مواردی شاهد سوء استفاده های مالی و زیاده خواهی زشت از سفره بیت المال هستیم. شماری از همین عناصر سلب عضویت شده و احزابی و بازداشتی. گویا اموال مردم را مال خود دانسته و با آرامش خیال طی ماهها و سالها بار خود بسته اند!

استانداری محترم، فرمانداری و مسئولان ارشد استان و شهرستان تا چه اندازه می خواهند شاهد این پدیده های زشت باشند؟ جای روشنگری و توضیح صادقانه به مردم کجاست؟ چرا درباره ی آنچه در بخشی از شورای آبعلی و رودهن و آبسرد گذشته فرماندار محترم به عنوان مدیر ارشد شهرستان سکوت کرده اند؟ منظور ما این نیست که اسم این و آن را ذکر کنند، بلکه هدف این است آیا نیاز به یک مصاحبه مطبوعاتی برای روشنگری حوادث گذشته نیست؟! آیا نمی خواهند این قصه تلخ درس عبرتی برای دیگران باشد؟

نکته ی دیگر این باره هشدار و توجه به شوراهای شهرها و روستاهای دیگر است. شاید این حوادث تلخ، درس عبرتی باشد برای آن گروه که یا توجه به قلمرو قانونی مسئولیت خود ندارند یا احیانا ً‌درصدد سوء استفاده از بیت المال بوده و هستند!

یک نکته هم به خود ما مردم برمی گردد؛ وقتی عده ای از ما در انتخاب مان ارزشهای جاهلی فامیلی و قومی و قبیلگی را برجسته می کنیم، وقتی رفاقت و نسبت خویشاوندی و همشهری و هم محلی بودن ارزش انتخاب ما می شود!‌شاید باید خودمان را نیز سرزنش کنیم، اگر سهمی در این تقصیر داشته باشیم! در این باره انشاءا… بیشتر خواهیم گفت.

۳-در خبرها، انتخاب هیئت مدیره و رئیس صنف اتحادیه بنگاه های املاک و ماشین آمده بود با رقم تعجب برانگیز بیش از هزار نفر!! جای تامل فراوان دارد، این رشد کاذب و ناهنجار جای سوال دارد. ضرورت تشکیل و تاسیس این همه بنگاههای املاک و ماشین چیست؟ آیا جز این است که در کشور ما هنوز زمین و ساختمان جزء بازار سرمایه است؟ نه وسیله ی آرامش و راحتی؟! یادمان هست روزی موبایل فروشی را! که تبدیل به کالای سرمایه ای شده بود و معرکه ی
سوء استفاده های بسیار! یک نشانه از نشانه های اقتصاد بیمار این است که کالاهای اساسی و بنیادین جزء کالاهای سرمایه ای می شوند و بازار خرید و فروش بی رویه داغ می گردد. اداره صنعت و معدن و تجارت دماوند چه نظارتی بر این رشد قارچ گونه دارند؟! قطعاً اکثر قریب به تمام این بنگاه داران مردمی خوب و دلسوز هستند، سخن ما بر سر اصل موضوع است! تاثیری که صنوف خدماتی بر صنعتی و فنی دارند! نسبت توزیع صنوف و شاخص ها و مولفه های صدور مجوز برای اصناف مختلف چگونه است؟ سهم تشکیل این بنگاه ها در ایجاد نوسانات یا رکود قیمتی در کشور و منطقه ی ما چقدر است؟ با احترام به اعضای محترم این صنف ها، تقاضای ما از اداره ی صنعت و معدن و تجارت، در شهرستان و استان است. نکته ی دیگر نحوه انتخاب هیات مدیره و رئیس صنف است؛ این بار شاهد چاپ بنر و عکس تبلیغاتی بودیم که کمی تا قسمتی تداعی انتخابات شورای شهر را می کرد؟ آیا این نوع تبلیغات انتخاباتی که مصرف داخلی و صنفی دارد، آن هم در منظر عموم مردم توجیهی
دارد؟

این ها همان نکاتی است که نشان می دهد منطقه ی ما از یک ضعف بزرگ نظارتی از گذشته تاکنون رنج می برد. امیدواریم پاسخی مناسب و روشن از سوی مسئولان محترم را به خوانندگان عزیز مان تقدیم کنیم.





نوع مطلب : دماوند در سایت های دیگر، دماوند در اخبار، 
برچسب ها : شهر دماوند، رهاورد، حمید آقایی، زمین خواری، کوه خواری، شهرک آویشن،
لینک های مرتبط : رهاورد، تارود،




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.